Een leuk MotoGP-weekendje
Door: Annemiek
Blijf op de hoogte en volg Annemiek
30 Maart 2026 | Verenigde Staten, Austin
En als we het hebben over leuke uitjes: wij vlogen afgelopen donderdag naar Austin om naar de MotoGP te gaan! Ik had wel eerst die ochtend nog krachttraining, en daarna ben ik thuis nog een stukje virtueel wezen hardlopen. Want ik had er de tijd voor, en ik wilde ook even uitproberen of mijn loopband die flink wat extra smeermiddel had ontvangen hopelijk iets stiller was dan daarvoor. Mja, een beetje, maar ik heb wel lekker gelopen! Danko was ondertussen een monstertocht aan het fietsen in het nog steeds zomerse weer: eerst naar Ward, vanaf daar over de Peak to Peak naar Lyons en dan weer naar huis, voor ruim drie uur fietsplezier. Het is toch prettig als je vrij hebt genomen en dat allemaal in de dag past! Halverwege de middag zijn we naar het vliegveld gereden, en zagen toen rook van branden in Nebraska aan komen waaien. Hadden wij even geluk dat we daar geen last van gehad hadden eerder op de dag, en dat we er ook mooi aan konden ontsnappen!
We vlogen iets na half zeven en moesten daarvoor dus wel even warm eten. Ik prees me (weer eens!) gelukkig met mijn zelf meegenomen gekookte aardappels om het eten in de lounge mee aan te vullen, hahaha! Toen we eenmaal ingestapt waren wilde ik nog even wat werkemails bekijken, en werd hopeloos afgeleid door een email van de Kastelenloop in Diepenheim. Ik had me in willen schrijven voor hun halve marathon maar die was uitverkocht, terwijl er nog wel ingeschreven kon worden voor de estafetteloop van dezelfde afstand. Blijkbaar was ik niet de enige en hadden ze meer vragen gehad, maar omdat ik er een email aan gewaagd had om ernaar te vragen had ik nu een email waarin stond dat ze extra plaatsen gevonden hadden en ik me toch nog in kon schrijven. Whieeeee! Daar was ik heel blij mee en dat heb ik dus ook onmiddellijk gedaan! Waarna Danko vroeg of ik niet eigenlijk mijn laptop gepakt had om iets anders te bekijken, hahaha!
De vlucht was een mooie gelegenheid om nog even wat te werken (het is ook wat, zeg je oh wat fijn we hebben vrij en daarna ga je prompt aan het werk!), en we waren fijn twintig minuten vroeger dan gepland al in Austin. Waarna we ruim langer dan die twintig minuten moesten wachten voordat er een gate was voor ons vliegtuig, en we bij de autoverhuur nog wat verder konden gaan met wachten omdat ze het type auto dat Danko gehuurd had niet meer hadden. Daar ging onze kans om nog voor sluitingstijd boodschappen te kunnen doen voor het ontbijt! Ik zei dus tegen Danko dat hij een volgende keer maar een meer standaard auto moest huren zodat je meteen iets mee kon krijgen, maar daar was hij het totaal niet mee eens, haha! Ze waren al komen vragen of we ook akkoord zouden gaan met een pick-up truck, nee zeg, absoluut niet! Als een soort van reclame stond er ook een Mazda MX5, een klein tweepersoons sportautootje, waarvan Danko tegen het personeel zei dat we die dan ook wel goed zouden vinden. Omdat we al een possje hadden zitten wachten, en omdat Danko ik weet niet wat gezegd heeft kregen we het Mazdaatje mee voor een flinke korting en hoefden we die ook niet volgetankt terug te brengen, en konden we, wel met het tweede handbagagekoffertje op mijn schoot omdat die niet in de heel kleine kofferbak paste, op weg naar ons hotel. Hahaha het was toch wel weer grappig! We hebben ingecheckt, onze kamer die eigenlijk een soort van appartementje was even bekeken en zijn rechtstreeks in bed gekropen want het was ondertussen al twaalf uur geweest. En ook al is het in Texas een uur later dan in Colorado, het voelde als laat genoeg!
De volgende ochtend heb ik een beetje uitgeslapen en is Danko, die toch vroeger wakker was, eerst eens boodschappen gaan doen en daarna in het restaurant van het hotel gaan vragen naar wat bordjes en bestek. Wat hoewel de kamer een soort van keukentje had (aanrechtje, koelkast, magnetron) was er tot onze verbazing geen servies of bestek te bekennen! We hebben een heerlijk lui ochtendje gehouden en zijn tegen de middag naar het circuit gereden. Met medeneming van onze eigen boterhammen, wat eigenlijk niet mag :-). Ik had een poosje geleden een ‘god zegene de greep’-email gestuurd om te vragen of ik mijn eigen eten mocht meenemen omdat ik niet dacht dat ik met het aanbod op het circuit uit de voeten zou kunnen, en tot mijn grote verbazing kreeg ik daar toen een mooie brief voor als toestemming, daar waren we erg blij mee! We hebben geparkeerd en zijn in de brandende zon naar onze ingang gelopen. Het was tegen de dertig graden en wat voelde dat warm! We waren dan ook erg blij dat we deze keer een tribune gekozen hadden met overkapping, die ook nog de grote luxe van gewone wc’s bleek te hebben. Zoveel fijner in plaats van die tijdelijke plastic wc-hokjes met lange rijen ervoor waarin je weg smelt en waarbij je als dame maar moet hopen dat je er nog ééntje in redelijke staat kunt vinden! En het was eens de omgekeerde wereld, met een rij voor de heren-wc’s terwijl ik het hele weekend zo door kon lopen!
Aan het begin van de Moto2-training ging Danko even op pad voor koffie en thee, en kwam terug met alleen een bekertje koffie omdat er geen thee in het aanbod bleek te zijn. Jammer! Waar de Moto3-motortjes al luid genoeg waren om oordoppen voor in te doen kon je het geluid van de Moto2-motoren voelen trillen in de tribune, en daarna kwam pas de echte herrie bij de MotoGP-training. Erg leuk om allemaal weer te zien! En vanaf deze tribune hadden we zicht op alle pitboxen, dat is ook leuk kijken. Gelukkig konden we de commentatoren niet goed verstaan, heel jammer bleek ook nu weer dat ze daar mensen voor inhuren die totaal geen interesse hebben in MotoGP, er ook niks vanaf weten, veel namen volkomen verkeerd uitspreken en verder ook niet weten wie wie is, en alleen maar dom zitten te kletsen. Ja, dat klinkt negatief, maar het is echt zo jammer! Danko zei al vrij snel dat we hier niet nog een keer naartoe gaan, haha! Maar het doet gewoon af aan het geheel zoals ze hier zo’n weekend (niet) vormgeven.
Waar we ons ook over verbaasd hebben is alle vreselijk verbrande mensen, en het feit dat het merendeel ook geen oordoppen gebruikt, en er zelfs ouders zijn die kleine kinderen bij zich hebben zonder gehoorbescherming. Volgens mijn horloge was het 116 decibel, daar wil je niet een uur in zitten! Om vier uur was de MotoGP-training afgelopen en hebben we nog even gedacht of we ook naar het middenterrein wilden lopen waar ze allemaal standjes hebben van de verschillende merken, maar we vonden het gewoonweg te warm. We zijn duidelijk nog totaal niet aan warmte gewend en voelden ons vooral erg lam, hahaha! We besloten dat het middenterrein wel tot de volgende dag kon wachten, als het ook lang niet zo warm zou zijn, en zijn teruggereden naar ons hotel. ’s Avonds wilden we in het centrum uit eten en dat viel even tegen qua parkeerkosten: vijftien dollar per uur! We zijn mooi iets verder weg gaan staan en hebben onze benenwagen gebruikt! En qua restaurants viel het ook een beetje tegen, het was of heel erg duur of er was geen plaats, waardoor we uiteindelijk maar bij een ketenrestaurant naar binnen gestapt zijn. Terug in het hotel bleek de airco van de kamer iets geks gedaan te hebben. Het stonk van jewelste naar verbrande elektronica, waar wel direct iemand naar kwam kijken die eigenlijk ook niet wist wat het zou kunnen zijn. Gelukkig trok de stank weg, want van kamer wisselen daar hadden we helemaal geen zin in en ze hadden ook niet een zelfde beschikbaar.
De volgende ochtend bleek de koelkast, die maar op standje 2 stond, de meeste ontbijtspullen bevroren te hebben. Aaargh!! Ik kan er nu om lachen maar toen ik wilde eten en eerst de lepel niet in de yoghurt kon steken en daarna een bevroren banaan moest ontmantelen kon ik de humor er even niet van inzien! Gelukkig was het ontbijt te redden, en nadat we gegeten en brood gesmeerd hadden om mee te nemen zijn we naar het circuit vertrokken, waar we precies op tijd aan kwamen om de kwalificaties te zien. Heel grappig kwam mijn speciale brief goed van pas bij het naar binnen gaan op het circuit. Danko liep met onze rugzak door het scannerpoortje, dat piepte, waarna we naar een controletafel gestuurd werden. Ik had de brief in de aanslag, de dame wist duidelijk niet wat ze daar nou van moest denken en liet ons doorlopen zonder onze tas zelfs maar open te maken, ging dat even makkelijk! En waar het op vrijdag erg warm was, was het deze dag maar frisjes. Toen we aankwamen was het net twintig graden met een behoorlijk briesje, en waren we blij dat we een lange broek aan en een jasje bij ons hadden! Na de kwalificaties was het erg fijn dat we onder de tribune toegang hadden tot een soort lounge, waar we mooi even konden zitten om op te warmen en brood te eten. Daarna was er even een paar uur niks en zijn we eens naar het middenterrein gewandeld. Op een stil plekje kon ik mooi eventjes naar huis bellen en daarna waren er wat mensen met motoren vanaf een schans aan het springen, dat was een cool gezicht! We hebben nog wat Moto2-kwalificaties gekeken en daarna was het tijd voor de MotoGP-sprintrace. Tegenwoordig is er ook een race op zaterdag, maar dan korter dan de volle afstand die ze op zondag rijden. Het was leuk om te zien hoe het werkt met het opstellen voor de start, en het was een enorm gebulder tussen de gebouwen toen iedereen het gas vol opendraaide bij de start. Wat een herrie! Daar houd ik over het algemeen helemaal niet van maar zo heel soms heeft het zeker wel wat! Daarna konden we alles met de videoschermen goed volgen, inclusief de vreselijk domme actie van Marquez die Di Giannantonio eruit reed, en daarna Bezzecchi’s valpartij, zo jammer! En waar ik gehoopt had dat vooraan rijdende Bagnaia zou winnen kwam Martin hem net in de laatste ronde toch inhalen. Huub-huub-barbatruc en dan is zo’n race ook alweer voorbij! Heel jammer kon je ongeveer niks verstaan van de interviews die ze naderhand met de top drie houden omdat het geluid veel te zacht stond, nou kijken we daar thuis op tv ook niet altijd naar maar als je er dan live bij bent dan hadden we dat nu wel wel graag willen horen!
Na de race zat het programma voor de dag er voor ons wel op. Verstandig geworden na de restaurant-zoektocht van de dag ervoor zochten we nu vanaf de bank in het hotel een plekje om te eten om te reserveren, waarna we daar heerlijk makkelijk naartoe konden rijden, voor de deur parkeren, ons melden en direct aan tafel. En we hebben heerlijk gegeten :-).
En toen was het alweer zondag! We hebben de ochtendtraining aan ons voorbij laten gaan, om tien uur al op het circuit zijn vonden we namelijk veel te vroeg. Na het ontbijt hebben we brood gesmeerd en zijn we naar het circuit vertrokken, waar we alweer zonder al teveel oponthoud naartoe konden rijden. Nog een voordeeltje aan de tribune waar we deze keer zaten: de meeste drukte is bij de hoofdingang, waar we nu geen last van hadden!
We waren mooi op tijd om eerst de Moto3 en Moto2 races te zien, daar was van alles gaande en leuk om te zien. We ontdekten dat er zowaar twee Nederlandse jongens bij de Moto2 rijden die allebei jammer genoeg de finish niet haalden. Om drie uur was het tijd voor de MotoGP-race, met ervoor alle drukte bij de start wat leuk is om te zien. Ik moet zeggen dat ik de hele productie die ze van het volkslied maakten nogal overdreven vond, helemaal omdat als er een volkslied voor een winnaar gespeeld werd dat maar een beetje snel-snel werd gedaan. Er werd vuurwerk afgestoken en er kwamen legerhelikopters over vliegen, wat ik totaal niet gepast vond. Waarom je er van dat oorlogsmaterieel bij moet halen, helemaal in de huidige situatie, dat snap ik helemaal niet en vond ik echt drie keer niks.
Maar goed, tijd voor de race! Bezzecchi reed van begin tot eind vooraan en won, het is altijd goed als er een Italiaan als eerste over de streep komt! Verder waren er nog wat mooie inhaalacties en was de race echt veel te snel alweer voorbij. We hebben even getwijfeld of we het circuit op wilden lopen om de huldiging te zien, of naar het uiterste puntje van onze tribune, en kozen voor dat laatste. We konden daar zelfs zitten, met perfect uitzicht op het podium, wat we vanaf het circuit nooit zo goed hadden kunnen zien. Goede keuze! En leuk om dat eens in het echt te zien, de aankomsten in parc fermé, de huldiging en het spuiten met prosecco! En toen zat het er allemaal gewoon alweer op! Veel te snel!
We zijn teruggelopen naar de auto, zonder al teveel file teruggereden naar het hotel, en ondertussen had Danko bedacht dat we de volgende dag wel zouden kunnen gaan zwemmen bij Hamilton Pool, een soort van natuurlijke zwemvijver waar we echt jaren geleden ook een keer geweest zijn. Alleen wilden we wel kunnen douchen tussen het zwemmen en het naar huis vliegen, dus daar moesten we eerst een oplossing voor vinden. Danko is eens gaan vragen of we ook later uit konden checken uit het hotel, wat normaal gesproken een flink gedeelte van een overnachting moet kosten. Nadat Danko gezegd had hoelang we graag nog in onze kamer zouden kunnen, en dat we tenslotte problemen gehad hadden met de airco, was de dame bij de receptie het wel met hem eens geweest dat we daar niet voor zouden hoeven te betalen. Hahaha! Hoe hij dit telkens doet dat weet ik ook niet maar ik moest er wel om lachen! We hebben na een beetje zoeken nog een restaurant gevonden in het centrum van Austin, waar we erg lekker gegeten hebben.
Vandaag hadden we dus niet per se een planning, en na lekker op ons gemak ontbijten was er net genoeg tijd om een beetje krachttraining te doen. Dat was fijn! En het paste er precies tussen voordat we weg wilden gaan om te gaan zwemmen. We hebben brood gesmeerd om na het zwemmen op te eten en zijn het halve uurtje naar Hamilton Pool gereden. Nou moet je dat van tevoren reserveren, en betalen, dus waren we een beetje verbaasd dat je dan bij de ingang ook nog entree moet betalen. Nou vooruit, je hebt ook geen keus als je wel naar binnen wilt! We zijn als eerste naar de zwemvijver gelopen, waar je nu alleen nog maar op een heel klein stukje strand bleek te mogen zitten en in een net zo klein oppervlak van het water mag zwemmen. Dat viel tegen zeg! Blijkt dat er loszittend gesteente is in de overhangende rotsen waardoor ze het meest afgesloten hebben. Dat mocht je er op de website dan eventjes bij vermelden vonden wij. Maar je kon ook zwemmen in de rivier, dus zijn we daar naartoe gelopen. Dat was heel wat verder dan ze gezegd hadden, en eenmaal aangekomen was dat ook totaal niet geschikt om het water in te willen. En ondertussen was er ook geen tijd meer. Er was geen schaduw om even te kunnen zitten eten, dus zijn we nogal onverrichter zake maar weer terug richting de parkeerplaats gegaan. Onderweg vond Danko nog een mooi plekje waar we dan eindelijk konden zitten om te eten want we hadden na een wandeling van ruim vijf kilometer in de warmte wel trek gekregen! En ook dat ging niet zoals we hadden gewild, want er kwam iemand aanlopen om te zeggen dat we moesten vertrekken, want als je ’s ochtends komt dan sluit het park om één uur. Dat was goed, zodra ik mijn laatste boterham op had zeiden we, want er was nog tijd genoeg. Nou, dan ging hij bij ons staan wachten. Echt, alsof we een stelletje kleuters waren dat anders stiekem niet weg zou gaan! We zijn dan maar teruggelopen naar de auto zodat ik daar mijn laatste brood op kon eten zonder opzichter erbij. Grrr! Dit was als geheel echt jammer van de tijd en de moeite totaal niet waard!
Ik wilde nog graag een keer in het Mazdaatje rijden want dat had ik nog niet gedaan, dus het was wel een leuk ritje terug naar het hotel (min het onder de snelheid hangende verkeer en de grote hoeveelheid onoplettende chauffeurs welk genot we al een paar dagen gehad hadden). We hadden precies genoeg tijd om even te douchen de laatste spullen te pakken, uit te checken en naar het vliegveld te rijden. Heel grappig vroeg degene die onze auto weer in nam nog wel een paar keer of hij nog iets voor ons zou kunnen betekenen omdat we zo lang hadden moeten wachten bij het ophalen. Daar keken we wel van op! We hebben nog een volgende wandeling door het vliegveld gemaakt omdat Danko begrepen had dat de lounge bij onze gate was, aan het ene uiteinde, terwijl we in werkelijkheid aan het andere uiteinde moesten zijn, hahaha! We hebben onze beweging in elk geval wel gehad vandaag! Over een half uurtje kunnen we gaan instappen en vliegen we alweer naar huis. Dat ging snel, dit weekend!
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
